بی نام ترین نام

به گفته محققان ليکوپن، آنتي‌اکسيدان و رنگدانه موجود در گوجه براي سلامت قلب مفيد است!
طبق مقاله‌اي که در مجله Atherosclerosis منتشر شده است پژوهش‌هاي محققان دانشگاه Yonsei در کره جنوبي نشان داده است گوجه مي‌تواند ميزان اکسيداسيون، التهاب و تخريب DNA را کاهش داده و جلوي بيماري‌هاي قلبي‌عروقي را بگيرد.
محققان 126 مرد با وزن نرمال که حدود 34 سال سن داشتند را انتخاب کردند و به مدت 8 هفته روزانه به برخي از آنها 6 تا 15 ميلي‌گرم در روز ليکوپن دادند. نتايج بررسي‌ها مشخص کرد در مرداني که مکمل ليکوپن مصرف کرده بودند ميزان التهاب و تخريب DNA کاهش يافته بود.
گوجه فرنگي يکي از سبزي هايي است که مصرف آن به آقايان توصيه مي شود . تحقيقات بي‌شماري تاکنون نشان داده‌اند که مصرف بالاي ميوه و سبزيجات مي‌تواند از بروز بيماري‌هاي قلبي عروقي،برخي سرطان‌ها و... پيشگيري کند و دليل اصلي اين ويژگي‌ هم آنتي‌اکسيدان ‌هاي موجود در اين گروه‌هاي غذايي است.
کاروتنوييدها و به ويژه ليکوپن اصلي‌ترين آنتي‌اکسيدان گوجه‌ فرنگي است و در كنار ترکيبات فنوليک موجود،خواص ضد سرطاني را به اين ماده غذايي داده است.گوجه غني از آب است، به طوري كه 100 گرم‌اش 8/93 گرم آب دارد و از آنجا که بسيار کم کالري است مصرف‌اش براي تناسب اندام توصيه مي‌شود.

آفت‌كش‌ها بيش از آنچه تاكنون به نظر مي‌رسيد بر ناباروري مردانه تاثير دارند.
به گفته محققان دانشگاه لندن و طبق مقاله‌اي كه در مجله environement health perspective منتشر شده است محققان از ميان 134 آفت‌كشي كه مردم اروپا زياد با آن سر و كار دارند، 37 مورد را انتخاب كردند و آزمايشاتي صورت دادند.
بررسي‌ها نشان داد از ميان 37 مورد، 23 آنتي‌آندروژن بوده و با كاهش تستوسترون ميل جنسي را كم مي‌كند. ناباروري يکي از مشکلات عديده پزشکي در دنياي امروز است. به طوريکه ميزان آن در جهان از سال 1955 تاکنون 50% افزايش يافته است و هم اکنون 10-15% از زوجها از اين مشکل رنج مي‌برند.
با صنعتي شدن جوامع و تغيير شيوه زندگي، به مرور بر انواع گوناگون عوامل خطرساز محيطي افزوده ‌شده و منجر به بروز اختلالاتي در ارگان‌هاي مختلف بدن انسان شده است. ترکيبات زيانبار، نظير سرب، استفاده از آب شرب آلوده به مواد مضر شناخته شده و ناشناخته حاصل از صنايع گوناگون نظير ترکيبات آرسنيک، کروم، بنزن و غيره، آب و خاک کشاورزي آلوده به سموم دفع آفات و کودهاي شيميايي و به تبع آن، محصولات زراعي آلوده، استفاده از هورمونها و داروهاي گوناگون در صنعت پرورش دام و طيور و وجود بقاياي‌ آنها در محصولات لبني و گوشتي، نظير هورمون‌هاي استروييدي دفع شده در شير، افزايش استفاده از مواد سنتتيک و نگهدارنده‌ها در صنايع غذايي، در کنار عادات تغذيه‌اي و رژيم‌هاي غذايي نامناسب و کمبود آنتي‌اکسيدانها و عناصري نظير روي، سلنيم و مس در رژيم غذايي روزانه از جمله اين عوامل خطرساز است.
همچنين، آثار جانبي زيانبار برخي داروها و مواد شيميايي نظير کتوکونازول و ديوکسين، تماس روزانه با انواع پرتوهاي مضر در محيط زندگي و کار، نظير پرتوهاي ايکس و فرابنفش، امواج ساطع شده از فرستنده‌هاي مخابراتي و تلفن همراه، تنش‌هاي فيزيکي و رواني محيط کار و زندگي، استعمال دخانيات، کاهش تحرک و عوارضي نظير چاقي و افزايش سن ازدواج نيز، همه و همه عواملي هستند که ممکن است به طور مستقيم و غيرمستقيم بر کاهش باروري در انسان تأثير گذار باشند

بررسي‌ها نشان داده است که مصرف مکمل کلسيم و ويتامين D احتمال ابتلا به پوکي استخوان در مردان را کاهش نمي‌دهد. طبق تحقيقات پژوهشگران دانشگاه ملبورن استراليا بهترين راه براي پيشگيري از ابتلا به پوکي استخوان در مردان ورزش است.
پژوهشگران 180 مرد 59 تا 70 سال را به مدت 18 ماه زير نظر گرفتند و به يک گروه يک‌گرم در روز مکمل کلسيم، يک گروه 800 واحد بين‌الملل روزانه ويتامين D و به يک گروه برنامه ورزشي دادند. به گفته پژوهشگران مصرف مکمل و قرص بدون ورزش هيچ تاثيري در پيشگيري از پوکي استخوان ندارد.
مردان به اندازه کافي کلسيم و ويتامين D دريافت مي‌کنند و ورزش بهترين روش براي پيشگيري از ابتلا به پوکي استخوان است. پوکي استخوان يا استئوپروز، عبارت از حالتيست که در اثر تخريب بافت استخواني، توده‏اي استخوان کاهش يافته سرانجام به شکستگي استخوان منجر مي‏شود (تعداد و اندازه‏ي تيغه‏هاي استخواني بافت استخواني کاهش مي‏يابد).
در زنان پوکي استخوان چهار برابر مردان ديده مي‏شود. در سالهاي بعد از يائسگي، مخصوصاً در سالهاي اول، معمولاً قدرت استخوان با سرعت زيادي کاهش مي‏يابد . سپس اين سرعت کم مي‏شود ولي روند پوکي استخوان ادامه مي‏يابد. زنان، مخصوصاً آنها که بيشتر از 60سال دارند بيشترين مبتلايان به پوکي استخوان‏اند.
در مردان با افزايش سن، کاهش ناگهاني و عمده‏ي هورمونهاي جنسي، چنان که در زنان اتفاق مي‏اافتد، پيش نمي‏آيد. کاهش تراکم وقدرت استخوان در آنها خيلي آهسته‏ تر اتفاق مي‏افتد. 

آکنه منافذ بسته شده غدد چربی (دانه‏ های سرسیاه و سرسفید)، جوش‏ها و ضایعات عمیق‏تر (کیست‏ها یا ندول‏ها) است که در صورت، گردن، سینه، پشت، شانه‎ها و حتی بازوها بروز می‏کنند. کم و بیش اکثر نوجوانان به آکنه مبتلا می‏شوند. با این ‏حال این بیماری به گروه سنی خاصی محدود نمی‏شود و بزرگسالان حتی تا ۴۰ سالگی نیز می‏توانند به آن مبتلا شوند.

اگرچه آکنه بیماری وخیمی نیست اما می‏تواند باعث بدشکل شدن صورت و در نتیجه ناراحتی روحی بیمار گردد. همچنین در موارد حاد و شدید، موجب پیدایش جوشگاه‏های بسیار بدشکل و دایمی می‏شود. باید در نظر داشت که حتی موارد ملایم آکنه نیز می‏توانند موجب پیدایش جوشگاه‏ها شوند.

چه عواملی در ایجاد یا تشدید آکنه موثرند؟

بهداشت پوست: آکنه بخاطر آلودگی و کثیفی پوست بوجود نمی‏آید. ماده موجود در نوک جوش‏های سرسیاه را چربی خشک شده و سلول‏های مرده تشکیل می‏دهند که منفذ خروجی فولیکول مو را مسدود کرده‏اند. برای مراقبت طبیعی از پوست، روزی دو بار صورت خود را با صابون ملایم و آب ولرم بشویید. شستشوی زیاد ممکن است سبب بدتر شدن آکنه شود. شستشوی مرتب سر با شامپو نیز توصیه می‏شود. اگر موهای شما چرب هستند، شاید لازم باشد که دفعات شستشو را افزایش دهید. متخصص پوست می‏تواند در انتخاب شامپو و صابون مناسب به شما کمک کند.

مردانی که مبتلا به آکنه هستند، باید هم ریش‏تراش برقی و هم تیغ را امتحان کنند و هر کدام را که راحت‏تر است و جوش کمتری ایجاد می‏کند، انتخاب نمایند. اگر شما از تیغ استفاده می‏کنید، قبل از اصلاح، موی صورتتان را کاملاً با آب گرم و صابون شسته و نرم کنید و سپس از خمیر ریش برای اصلاح استفاده کنید. برای جلوگیری از زخمی شدن جوش‏ها، ریشتان را خیلی از ته نتراشید. صورتتان را فقط وقتی که واقعاً لازم است اصلاح کنید. همیشه تیغ نو و تیز بکار ببرید.

رژیم غذایی: غذاهایی که می‏خورید نقشی در ایجاد آکنه ندارند. متخصصین پوست در مورد اهمیت رژیم غذایی در درمان آکنه عقاید متفاوتی دارند اما مسلم و قطعی است که رعایت یک رژیم غذایی شدید و سخت هیچ تأثیری در بهبود آکنه شما نخواهد داشت. از سوی دیگر، بعضی از مردم دریافته‏اند که بعضی از غذاها باعث بدتر شدن آکنه در آن‏ها می‏شوند. در این صورت، از خوردن این گونه غذاها باید اجتناب کرد. بخاطر داشته باشید که در قضاوت عجله نکنید. آکنه به خودی خود فراز و نشیب‏های زیادی دارد و گاهی بدتر و گاه بهتر می‏شود. داشتن یک رژیم غذایی متعادل حاوی کلیه مواد غذایی لازم برای رشد، بخصوص در سنین نوجوانی و جوانی از اهمیت زیادی برخوردار است.

نور خوشید: برنزه شدن پوست می‏تواند آکنه را مخفی کند ولی فواید آن زودگذر است. از سوی دیگر نور خورشید موجب پیری زودرس پوست شده و می‏تواند به پیدایش سرطان در پوست منتهی شود، لذا باید از تماس زیاد با نور خورشید، استفاده از چراغ‏های خورشیدی، آفتاب سوختگی و برنزه شدن زیاد برحذر باشید. بهتر است از یک ضدآفتاب مناسب برای پوست‏های آکنه‏ای استفاده کنید.

فرآورده‏های آرایشی: اگر از کرم‏ پودر یا کرم مرطوب کننده استفاده می‏کنید به دنبال آنهایی باشید که فاقد چربی (Oil-Free) هستند و تنها به اینکه پایه آبی (Water-Based) داشته باشند، اکتفا نکنید. فرآورده‏هایی را انتخاب کنید که غیرآکنه‏زا (Non-Acnegenic) و غیر کومدون‏زا (Non-Comedogenic) باشند.

هر شب مواد آرایشی را با آب و صابون (و اگر صابون‏ها پوستتان را خشک می‏کنند، با شیر و لوسیون مناسب پوست‏های آکنه‏ای) از روی پوستتان پاک کنید.

یک لوسیون پوشاننده با رنگ ملایم (فرآورده‏هایی که قرمزی، التهاب و جای آکنه را می‏پوشانند)، می‏تواند به خوبی و در نهایت سلامت ضایعات پوستتان را از نظرها مخفی نگه دارد. برای این منظور پوردهای مایع با پایه بدون روغن (Oil-Free) مناسب هستند.

در موقع استفاده از فیکساتورها، اسپری‏های و ژل‏های مو، صورتتان را بپوشانید. در صورت پاشیده شدن اسپری یا ژل مو بر روی پوست صورت، ممکن است بدلیل حساسیت به مواد آرایشی آکنه بوجود آید.

درمان
درمان آکنه یک فرآیند مداوم و طولانی است. تمام درمان‏های آکنه برپیشگیری از بروز ضایعات جدید متکی هستند. ضایعات موجود باید خودشان بهبود یابند و این بهبودی، زمان می‏طلبد. تا یک ماه پس از شروع درمان مناسب و موثر، بیشتر از ۱۰ درصد بهبودی در ضایعات، مورد انتظار نمی‏باشد و کنترل کامل ضایعات تا شش ماه می‏تواند طول بکشد. اگر جوش‏ها پس از ۶ تا ۸ هفته بهتر نشدند، شاید لازم باشد روش درمان شما تغییر کند.

روش درمانی که توسط متخصص پوست و مو پیشنهاد می‏شود، بسته به نوع آکنه تفاوت خواهد داشت. بندرت، مصرف محصولات آرایشی و بهداشتی پوست و یا داروهای خوراکی، ضایعات شبیه آکنه ایجاد می‏کنند.

همچنین آکنه می‏تواند بدلیل اختلالات هورمونی در بدن نیز بوجود آید. آگاه کردن پزشک از نوع موادی که به پوستتان می‏مالید و یا نوع داروهایی که مصرف می‏کنید می‏تواند در انتخاب روش صحیح درمان آکنه بسیار حائز اهمیت باشد. تغییرات عادت ماهیانه در زنان نیز در آکنه موثرند و باید پزشک را از آنها آگاه کرد.

بسیاری از کرم‏ها و لوسیون‏های ضدآکنه غیرنسخه‏ای موجود در بازار به درمان موارد خفیف آکنه کمک می‏کنند. با این وجود بعضی از این فرآورده‏ها در صورت مصرف مداوم موجب خشکی پوست می‏شوند. اگر از این گونه محصولات استفاده می‏کنید، به دقت دستورالعمل آن را مطالعه و براساس آن عمل کنید.

ممکن است متخصص پوست برایتان کرم‏های موضعی و لوسیون‏هایی از قبیل «اسید ویتامین‏آ» و «بنزوئیل پراکسید» را تجویز کند تا منافذ بسته شده را باز کنند و تعداد باکتری‏های روی پوست را کاهش دهند. این داروها ممکن است موجب خشکی و پوسته پوسته شدن پوستتان شوند. متخصص پوست روش صحیح کاربردی این فرآورده‏ها و نیز چگونگی مقابله با عوارض جانبی آنها را به شما توضیح خواهد داد.

همچنین آنتی‏بیوتیک‏هایی هم موجود هستند که به صورت موضعی بر روی پوست بکار برده می‏شوند. از این داروها برای درمان مواردی از آکنه که چندان حاد نیستند استفاده می‏شود. زمانی که آکنه که چندان حاد نیستند استفاده می‏شود. زمانی که آکنه به صورت توده‏های قرمز و ملتهب خود را نشان می‏دهد، ممکن است متخصصین پوست با تزریق مستقیم بعضی داروها در داخل ضایعه، به بهبود آن کمک کنند. پزشک شما ممکن است تصمیم به تخلیه جوش‏ها و یا دانه‏های سرسیاه و سرسفید بگیرد، ولی هیچوقت خودتان اقدام به فشردن کندن یا تخلیه محتویان جوش نکنید. زیرا ممکن است به تشدید تورم و التهاب و به جای گذاشتن جوشگاه منجر شود.

آنتی‏بیوتیک‏های خوراکی از قبیل داکسی سیکلین، تتراسیکلین یا اریترومایسین اغلب در موارد متوسط یا شدید آکنه و به خصوص وقتی تعداد زیادی جوش بر روی پشت و قفسه سینه وجود دارد، تجویز می‏شوند.

این آنتی‏بیوتیک‏ها تعداد باکتری‏های موجود در فولیکول را کاهش داده و ممکن است مستقیماً موجب کاهش قرمزی جوش نیز بشوند. بر اساس گزارش مرکز آموزش و پژوهش بیماریهای پوست و جذامدر زمان مصرف آنتی‏بیوتیک‏های خوراکی، بعضی زنان ممکن است دچار عفونت‏های قارچی دستگاه تناسلی شوند. در این صورت ضمن قطع مصرف آنتی‏بیوتیک، باید به پزشک خود مراجعه کنند تا عفونت قارچی را درمان کند.

توجه داشته باشید که آنتی‏بیوتیک‏های خوراکی برای درمان آکنه باید مدت طولانی مصرف شوند. مصرف طولانی این داروها اگر با تجویز و تحت نظر متخصص پوست باشد، عوارض جانبی مهمی نخواهد داشت و ترس بیجا از عوارض این داروها باعث اختلال در روند درمان خواهد شد.

زنانی که قرص ضدبارداری خوراکی مصرف می‏کنند ممکن است متوجه بهبودی چشمگیر در آکنه خود بشوند. حتی گاهی قرص‏های ضدبارداری خوراکی به طور اختصاصی برای درمان آکنه بکار برده می‏شوند.

یک نکته مهم که باید در نظر گرفته شود این است که آنتی‏بیوتیک‏های خوراکی ممکن است موجب کاهش تأثیر و کارآیی قرص‏های جلوگیری از بارداری بشوند. این عارضه اگرچه شایع نیست ولی احتمال آن وجود دارد و به خصوص اگر تغییر در عادت ماهیانه ایجاد شود، حتماً باید به پزشک مراجعه کرد.

مانند سایر داروها، در صورت حاملگی یا شیردهی حتماً در مورد مصرف و عدم مصرف آنتی‏بیوتیک‏ها با پزشک خود مشورت کنید. در موارد آکنه شدید ممکن است داروهای دیگری هم به صورت خوراکی تجویز شوند. یکی از آنها هورمون‏های جنس مونث و یا داروهایی هستند که سبب کاهش اثرات هورمون‏های مردانه می‏شوند.

یک داروی خوراکی دیگر که برای آکنه بسیار مقاوم تجویز می‏شود، ایزوترتینوئین (با نام تجاری آکوتان) است. بیمارانی که این دارو را مصرف می‏کنند باید کاملاً به عوارض جانبی آن آگاه باشند.

معاینات پزشکی و بررسی‏های آزمایشگاهی مکرر برای پیگیری سیر درمان و جلوگیری از عوارض ناخواسته در حین مصرف این دارو ضروری است. جلوگیری از حاملگی الزامی است زیرا مصرف این دارو در زمان بارداری آثار غیرقابل جبرانی بر روی جنین خواهد داشت.

نکته مهم در مورد این دارو، کامل کردن دوره درمان است زیرا در غیر این صورت احتمال عود آکنه به دنبال قطع دارو زیاد می‏باشد.

درمان جوشگاه های آکنه
متخصصین پوست برای درمان جوشگاه‏های آکنه از روش‏های مختلفی استفاده می‏نمایند. به عنوان نمونه می‏توان از لیزر، تراشیدن پوست و لایه‏برداری (پیلینگ شیمیایی) برای صاف کردن جوشگاه‏های فرورفته نام برد. با تزریق کلاژن یا چربی نیز می‏توان جوشگاه را صاف نمود. با استفاده مناسب از مجموعه این روش‏ها می‏توان به طور قابل ملاحظه‏ای جوشگاه‏ها را ترمیم نمود.
صرفنظر از درمان اختصاصی که پزشکتان برای شما تجویز می‏کند، به خاطر داشته باشید که شما بایستی مراقبت از پوستتان را مادامی که دوره آکنه خاتمه نیافته، ادامه دهید. هیچ درمان سریع یا دایمی برای آکنه وجود ندارد ولی این بیماری قابل کنترل است و درمان مناسب مانع از برجای ماندن جوشگاه‏های بدشکل بر روی پوست می‏شود.