یوزپلنگ ها قهرمان سرعت نیستند!
به نظر می رسد باید در مورد یوزپلنگ ها و سرعت افسانه ای آنها در حیات وحش تجدید نظر کنیم. باور کنید سرعت این گربه سانان به جای 97 کیلومتر بر ساعت تنها 54 کیلومتر بر ساعت است؛ اما این قدرت مانور و شتاب حرکت آنها در لحظات نزدیک شدن به شکار است که هر شانسی را از صید می گیرد.
آلن ویلسون از دانشکده سلطنتی دامپزشکی دانشگاه لندن که مقاله اش را به تازگی در نیچر منتشر کرده، می گوید: «همه فکر می کنند یوزپلنگ ها به شکلی باورنکردنی سریع هستند و می توانند با سرعتی نزدیک به 100 کیلومتربرساعت بدوند؛ اما این نتایج دقیق نیست. این تحقیقات به کمک سرعت سنج هایی با دقت نه چندان مناسب و روی یوزپلنگ هایی انجام شده که در اسارت بزرگ شده اند و با شکار در حیات وحش و شیوه های آن بیگانه هستند».
ویلسون و همکارانش با استفاده از قلاده هایی که به صورت خورشیدی شارژ می شوند و مجموعه ای از ردیاب جی.پی.اس، شتاب سنج، ژیروسکوپ و قطعات دیگری که می تواند درک بهتری از زندگی و شکار در دشت ها به محققان بدهد، در آنها به کار گرفته شده، حرکات سه یوزپلنگ ماده و دو یوزپلنگ نر را لحظه به لحظه ثبت کرده اند. بالاترین سرعت ثبت شده توسط این قلاده ها 93 کیلومتر بر ساعت است؛ اما همزمان نشان می دهد یوزپلنگ ها معمولا با سرعتی حدود 54 کیلومتر بر ساعت می دوند. در حقیقت این شتابگرفتن فوق العاده این گربه سانان است که از آنها شکارچیانی کم نظیر ساخته است. یوزپلنگ ها می توانند در هر قدم شتاب خود را 3 متر بر ثانیه افزایش داده و نزدیک به 4 متر در هر ثانیه از شتاب خود بکاهند. این افزایش شتاب خیره کننده نیازمند قدرت ماهیچه ای حدود 4 برابر نیرویی است که اوسین بولت (قهرمان دو سرعت جهان) برای عبور از خط 100 متر از آن استفاده می کند.
ویلسون می گوید: «یوزپلنگ ها قهرمان سرعت نیستند. آنها بخش بزرگی از موفقیت خود را مدیون شتاب گرفتن و قدرت مانور فوق العاده خود در برابر شکارهای سریعی مانند بزهای کوهی و غزال هستند که در لحظات پایانی شکار بسیار تعیین کننده می شود. شکارهای آنها حیواناتی چابک هستند و صید آنها بیشتر از اینکه نیازمند سرعت بالا باشد، مستلزم مانورهای دقیق و گام های حساب شده است».
اینترنت به درمان افسردگی کمک می کند
کارشناسان سلامت روانی توجه خود را به افرادی معطوف کرده اند که به منظور کسب کمک وقت خود راآنلاین سپری می کنند. بنیاد سلامت روانی نیوزیلند با تجلیل از رسانه اجتماعی آن را معادل مدرن صحبت کردن پای تلفن توصیف کرده اند.
جودی کلمنت مدیر اجرایی این بنیاد گفت: مردم در دهه 1950 به این نتیجه رسیده اند که در مقایسه با یک دیدار رو در رو، این احتمال بیشتر است که مردم پشت تلفن، دوستانشان را از افسردگی خود مطلع کنند؛ اما امروز مردم کمتر به تماس تلفنی فکر می کنند و این موضوع را از طریق اینترنت با دوستانشان مطرح می کنند.
کلمنت اظهار داشت که مردم اغلب صحبت کردن با غریبه ها در اینترنت را راحت تر قلمداد می کنند و این امر می تواند درمان خوبی باشد تا به آنها کمک کند بدون احساس ناراحتی، شرم و یا خجالت درباره مشکل افسردگی خود صحبت کنند، چرا که آنها هنگام صحبت کردن با مشاوری که حتی وی را نمی شناسند احساس آزادی بیشتری می کنند.
بر اساس این گزارش، بنیاد سلامت روانی نیوزیلند تلاش کرده است که راه هایی برای اطلاع از این که یک فرد فعال در شبکه های اجتماعی ممکن است به نظر برسد که در خطر آسیب به خود قرار گرفته ارائه کرده است.
برای ارائه مشاوره های آنلاین باید به افراد یک شماره تماس برای حفظ ارتباط، باز نگاه داشتن گفتگو و روحیه دریغ نکردن هر کمکی را ارائه کرد و اگر مشاور احساس کرد که فرد در خطر صدمه به خود قرار گرفته در تماس با خدمات اضطراری تردید نکند.
وی اعتقاد دارد که صحبت کردن با یک فرد در مواقع افسردگی یک گزینه مناسب است، نیازی نیست که این فرد یک درمانگر آموزش دیده یا مشاور باشد بلکه صرف صحبت کردن با دیگران به درمان افسردگی کمک می کند.