بی نام ترین نام

گوگل سيستم‌عامل تلفن همراه مي‌سازد

شركت گوگل در حال تهیه و ساخت یک سیستم عامل برای نصب و اجرا بر روی تلفن‌های همراه است و پروژه GPhone به هیچ وجه برای ساخت یک گوشی موبایل جدید نیست. متخصصان سخت‌افزار یک شرکت که اکنون مدت دو سال است برای اجرای این پروژه به صورت مخفی کار می‌کنند اعلام کرده‌اند تا پیش از این به اشتباه چنین برداشت می‌شد که گوگل قصد دارد با ساخت یک گوشی موبایل، محصول آی‌فون از شرکت اپل را با چالش دچار کند.

با این وجود، طبق آخرین اخبار منتشر شده اعتقاد بر آن است که گوگل در حال توسعه یک سیستم عامل مبتنی بر لینوکس است تا بتوان آنرا بر روی انواع موبایل‌های موجود نصب کرد و هیچگونه دشمنی نیز با اپل نخواهد داشت بلکه در حقیقت این سیستم عامل‌های Symbian و Microsoft's Windows Mobile هستند که باید پس از این مراقب خود باشند.


کارشناسان بر این باور هستند که گوگل قصد دارد با اینکار سیطره خود بر بازار تبلیغات آنلاین در تلفن‌های همراه را کاملاً گسترش دهد.

همچنین پیش‌بینی می‌شود گوگل نسخه‌ای از مجموعه نرم‌افزارهای کنونی خود را جهت استفاده در این سیستم عامل و از طریق موبایل‌ها طراحی نماید.

گوگل و ياهو پيشتر اعلام كرده بودند كه در سال 2007 تمركزشان بر روي نرم‌افزارهاي اينترنتي تلفن‌هاي همراه و تبليغات بر روي آنها خواهد بود.

حالا کامپیوترتان را بپوشید

موج بعدی کامپیوترها وسائل کوچکی خواهند بود که با هوش دیجیتال خود می‌توانند توانایی فرد را در انجام فعالیت‌های روزمره تقویت کنند.موج بعدی کامپیوترها عبارت است از لباس‌های مجهز‌شده به حسگرهای مختلف تا برچسب‌هایی که خلق و خوی ما راشناسایی می‌کنند.به گزارش آسوشیتدپرس این موضوع اصلی کنفرانسی در باره "کامپیوتر‌های پوشیدنی" بود که این هفته در بوستون آمریکا برگزار شد و پژوهشگران در آن نمونه‌های اولیه این کامپیوترها را به نمایش در آوردند و به بحث و نظر در این عرصه پرداختند.

برخی از حاضران ایده کامپیوترهای قابل‌پوشیدن را به نهایت رسانده بودند و صفحه‌های نمایش مینیاتوری‌‌شده متصل به یک قطعه چشمی را روی سر گذاشته بودند که قیافه‌ای مانند یک انسان بیونیکی به آنها داده بود، اما اغلب چیزهایی که به نمایش در آمده بود به فراورده‌های تجاری رایج نزدیک‌تر بودند.

برای مثال پژوهشگران از موسسه تکنولوژی فدرال سوئیس حسگرهای نخ‌مانند و قابل‌کششی را نشان دادند که می‌تواند درون پیراهن‌ها بافته شود تا وضعیت قرارگیری فرد را شناسایی کند.

به این ترتیب افراد دچار کمردرد یا آسیب‌هایی مانند آن را می‌توان در صورتی که وضعیت نامناسبی به خود بگیرند،از طریق کامپیوتر شخصی یا موبایل‌شان آگاه کرد که کمرشان را راست کنند.

استفن بیرگارد از دانشگاه برمن در آلمان یک حسگر کفشی را به نمایش در آورد که شتاب‌سنج‌های کوچک آن می‌توانند ردیابی هم‌زمان محل فرد را در مناطقی که GPS به آنها دسترسی ندارد یا دقیق نیست انجام دهد.

این حسگر در حال حاضر باید با بند کفش در جای خود ثابت شود، اما انتظار بر این است که گونه‌ای از آن در یک سال آینده ساخته شود که بتوان آن درون پاشنه کفش قرار داد.
این وسیله به قصد فروش برای به آتش‌نشانان و سایر امدادگران اورژانس ساخته شده است.

دانشجویان فوق‌لیسانس در موسسه تکنولوژی ماساچوست پلاک‌های پلاستیکی سیاهی ساخته بودند که دور گردن افراد قرار می‌گرفت و عوامل مختلفی از جمله الگوهای حرکت و گفتار را – برای شناسایی میزان درگیرشدن و مشارکتی که دو فرد در یک مکالمه از خود نشان می‌دهند را شناسایی می‌کرد.

اطلاعات به دست آمده از پلاک‌هایی با وزن چند ده گرم و کمی کوچکتر از یک بسته ورق بازی را می‌‌توان به صورت بي‌‌سیم به یک کامپیوتر یا یک تلفن فرستاد تا به دارنده پلاک راهنمایی‌های مفید ارائه شود، مثلا به یک دکتر که از راه دور یک بیمار را تحت نظر دارد، در مورد نشانه‌های افسردگی هشدار داده شود.

این پلاک‌ها ممکن است اولین کاربردشان را در جمع‌‌آوری داده‌ها برای تجزیه و تحلیل شبکه اجتماعی، یعنی مطالعه چگونگی تشکیل گروه‌ها و تعامل‌ آنها پیدا کنند. 

بسیاری از شرکت‌های بزرگ خواستار چنین ابزارهایی هستند، که می خواهند اطمینان حاصل کنند که اطلاعات مهم در سیلوهای سازمانی گیر افتاده باقی نخوا‌هندماند. مقدار زیادی از داده‌ها درباره تجزیه و تحلیل شبکه اجتماعی را می‌توان از ترافیک ای‌-میل به دست آورد که اطلاعات زیادی درباره چگونگی ارتباط افراد با یکدیگر فراهم می‌‌آورد.

یک نمونه دیگر از این کامپیوترهای پوشیدنی که می‌تواند به ایمنی فرد کمک کند، بوسیله کارستون مهرینگ یک دانشجوی دانشکده معدن کلرادو ارائه شده بود.

او حسگرهایی را درون دستکش تعبیه کرده بود که با کمک آنها یک موتورسوار یا سورتمه‌‌سوار می‌توانند دستگاه پخش موسیقی قابل حمل خود را با یک فشار خفیف به انگشتان‌‌شان کنترل کنند و نیازی نیست که چشم از جاده یا سراشیب برفی بردارند.

او می‌گوید: "ایده اين است که شما کنترل از راه دورتان را بپوشید نه اینکه آن را با خود بردارید."

روبات‌ها كارمندان بخش پذيرش در ژاپن شدند

روبات‌هاي پذيرش هتل واكامارو سرانجام توانستند شغل پيدا كنند و از بيكاري در آيند. در عين حال به علاقه‌مندان داستان‌هاي علمي تخيلي كه تصور مي‌كنند روزي روبات‌ها دنيا را فتح مي‌كنند تلنگر بزنند.قرار است 10 روبات از سري روبات‌هاي پذيرش واكامارو در بخش تجاري ژاپن فعال شوند تا ژاپني‌هايي كه در منطقه تاكا (در مركز اين كشور) زندگي مي‌كنند در بدو ورود به برخي اماكن به جاي انسان، با روبات‌هايي زرد رنگ رودر رو شوند.

اين روبات‌ها مي‌توانند در دفتر پذيرش هتل‌ها، ساختمان‌هاي مسكوني و تجاري و حتي ادارات دولتي كار كنند.

روبات‌هاي واكامارو يك متر طول دارند و مي‌توانند بدن 30 كيلوگرمي خود را با كمك چرخ‌هايشان حركت دهند. اين روبات‌ها كه نخستين بار نسخه پيشرفته آنها در سال 2003 به بازار معرفي شد، يك نسخه خانگي هم دارند كه مي‌توانند به اينترنت متصل شوند و شب هنگام كه صاحبشان به خانه آمد با تكرار خبرها با او ارتباط برقرار كند.



جالب است كه در دنياي امروز كه فرم‌هاي كاريابي پر است جاي خالي براي نوشتن سابقه كاري، اين روبات‌ها بدون سابقه كاري استخدام شده‌اند.

روبات‌هاي واكامارو صورت‌ها را تشخيص مي‌دهند؛ مي‌توانند كارهاي دستي اوليه را انجام دهند؛ شنونده‌هاي خوبي هستند و مي‌توانند صداها را از هم تميز دهند؛ قادرند با واژگاني به وسعت 10 هزار لغت با مشتري‌ها صحبت كنند؛ آهنگ‌هاي شاد مي‌خوانند و مهمتر از همه مي‌توانند بازديدكنندگان از دفتر يا هتل شما را به اتاق‌ها راهنمايي كنند. (البته اگر بازديدكننده علاقه‌اي به اين همراهي داشته باشد.)

هزينه سالانه به كارگيري اين روبات‌ها چيزي در حدود 25 هزار دلار است كه با حقوق متوسط يك كاگر موقت برابر است.