مراحل صادرات کالا در ایران
مرحله اول: تكمیل شرایط شخص یا شرکت صادرکننده برای صادرات. در ابتدای اقدام به صادرات شخص میبایست سه شرط زیر را داشته باشد: داشتن كارت بازرگانی معتبر، نداشتن پیمان ارزی معوق، دارا بودن حساب جاری یا قرضالحسنه نزد بانك محل مراجعه
مرحله دوم: اخذ قیمت از كمیسیون نرخگذاری. ابتدا تولیدكنندگان درخواست خود را طی نامهای به اداره كل صادرات ارسال میدارد كه طی بررسی و كارشناسیهای لازم در آن اداره نرخ لازم را تعیین كرده و جهت تصویب به كمیسیون نرخگذاری مركز توسعه صادرات ارائه میشود كه بعد از تصویب نرخ مورد نظر، كمیسیون نرخگذاری مجوز لازم صدور كالا را طی نامهای به اداره گمرك اعلام میدارد...
مرحله سوم: مذاكره با خریداران خارجی. در مورد شرایط معامله از قبیل قیمت رقابتی مناسب، بستهبندی مناسب، زمان تحویل و محل تحویل و غیره در نهایت حصول توافق نهایی با خریدار.
مرحله چهارم: صدور پروفرما و اعلام كتبی شرایط به خریدار خارجی جهت ارائه به بانك و گشایش اعتبار. پروفرما سندی است كه در آن صادركننده مجموعه شرایط پیشنهادی خود را جهت صدور كالا یا كالایی معین به واردكننده اعلام میدارد. بر اساس قاون ایران، این سند باید حاوی اطلاعات زیر باشد: نام ونشانی فروشنده، نام و نشانی سفارشدهنده، شماره و تاریخ صدور، مدت اعتبار، مشخصات كامل و شماره تعرفه گمركی و در صورت استاندارد بودن كالا شماره استاندارد و نام موسسه مربوطه، واحد اندازهگیری، تعداد كالا، قیمت كالا، نوع ارز، نام تولیدكننده در كشور تولیدكننده كالا، وزن كالا، مشخصات بستهبندی و علامتگذاری كالا، شرایط و مدت تحویل، شرایط و نحوه و وسیله و مبدا و مقصد حمل، شرایط پرداخت، اظهارات و تعهدات فروشنده.
مرحله پنجم: دریافت اعتبار اسنادی. دریافت اعتبار از طریق بانك LC انجام میگیرد. اعتبار اسنادی فرمی است كه بنا به درخواست متقاضی و پس از آنكه وی فرم تكمیل شده درخواست گشایش اعتبار اسنادی را تسلیم بانك داخلی كرد، توسط بانك LC صادر و به كمك آن وجه معینی به حساب یا حوله كرد شخص ذینفع واریز میگردد. در اعتبارنامه مشخصات كالا و ترتیبات حمل آورده میشود و این سند غیر قابل معامله است. ترتیبات اجرایی به شرح زیر است:
۱- صادركننده و خریدار خارجی بر سر تنظیم قراردادی كه پرداخت آن توسط اعتبار اسنادی به انجام میرسد به توافق میرسند.
۲- خریدار خارجی از بانك صادركننده اعتبار اسنادی میخواهد كه اعتبارات لازم را به نفع صادركننده تامین نماید.
۳- بانك صادركننده اعتبار اسنادی از بانك صادركننده كالا میخواهد كه توصیههایش را درمورد اعتبار تامینشده اعلام و یا آن اعتبار را تایید كند.
۴- بانك صادركننده كالا، سند اعتبار را برای مشتریاش، یعنی صادركننده میفرستد.
۵- صادركننده كالاهای صادراتی را برای خریدار ارسال میكند.
۶- صادركننده اسناد حمل و نقل را به بانك خود ارائه میدهد.
۷- بانك طرف صادركننده كالا پس از بررسی، یا شرایط پرداخت در اعتبارنامه را میپذیرد و یا مبلغ مورد نظر را به فروشنده میپردازد.
۸- بانك طرف صادركننده سپس اسناد پرداخت را به بانك صادركننده اعتباراسنادی تسلیم میكند.
۹- بانك صادركننده اعتبار اسنادی پس از بررسی اسناد مبلغ پرداختی بانك طرف صادركننده، كالا را به بانك میپردازد.
۱۰- بانك صادركننده اعتباراسنادی بر اساس توافق قبلی با خریدار كالا حساب وی را بدهكار میكند.
۱۱- در این مرحله بانك صادركننده اعتبار اسنادی، اسناد را به خریدار كالا ارائه میدهد.
بی ثباتی صادرات چیست؟ و چه اثری بر اقتصاد دارد؟
شاخص ها ی بی ثباتی صادرات
در مطالعات تجربی برای اندازه گیری بی ثباتی صادرات احتیاج به یک شاخص می باشد که به صورت کمی قابل محاسبه باشد. در ادبیات اقتصادی مربوط به صادرات تعداد زیادی معیار برای محاسبه این شاخص تعریف شده است. اکثر این معیارها به صورت انحراف از مقادیر روند تعریف شده اند که روند نیز عمودتاًً به سه شکل خطی نمایی و میانگین متحرک محاسبه می شود...
به طور کلی شاخصهای بی ثباتی به دو گروه عمده دسته بندی می شوند. شاخصهایی که فرم درجه اول انحرافات از روند را در نظر می گیرند که این شاخص ها برای تمام انحرافات وزن یکسانی را در نظر می گیرند. این شاخصها در فرم کلی خود می توانند به صورت زیر تعریف شوند:
تعداد مشاهدات، درآمد واقعی صادرات، مقدار روند یا پیش بینی شده صادرات، عامل مقیاس که برای نرمال کردن انحرافات مقادیر صادراتی از روند به کار می رود.
در مطالعات تجربی عامل مقیاس معمولاً متوسط مقادیر واقعی درآمدهای صادراتی در نظر گرفته می شود. بجز شاخصهایی که از طریق میانگین متحرک بدست می آیند که در آنها داده وسط به عنوان عامل مقیاس در نظر گرفته می شود.
نوع دوم شاخصهای بی ثباتی براساس مجذور انحرافات از روند بدست می آیند . مزیت اینگونه از شاخصها این است که انحرافات بزرگتر در محاسبه آنها دارای اهمییت بیشتری می باشد. شکل کلی این شاخصها به صورت زیر می باشد.
گذشته از تفاوتهایی که در ارائه شاخص بی ثباتی صادرات وجود دارد، اغلب این شاخصها در تعیین و تشخیص علل و نتایج بی ثباتی مفید بوده و مبه مسائلی مانند اینکه آیا بی ثباتی در کشورهای در حال توسعه بیشتر است یا در کشورهای توسعه یافته و اینکه آیا معیار مثبتی در طول زمان کاهش می یابد یا افزایش ، پاسخهای مفیدی را ارائه داده اند.